Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

Ντριννν, Ντριιιιν
Qui sonne?
Μα φυσικά ο Σόνας !
Χτυπά, ξαναχτυπά, resonnάρει και αντανακλάται ως άλλος Απόλλωνας λίγο πριν η χθόνια φύση του τον kotrάρει και παρασύρει τον υπόλοιπο κόσμο στα βάθη του ερέβους.
Κατά τη διάρκεια της δίμηνης καταστολής και κρυογεννητικής ανάπλασης του άτικτου εαυτού του, η μοίρα τον έστειλε στα βάθη της ελλάδος, στο παρίσι της ελληνικής επικράτειας, στα τριζάτα τρίκαλα, για να εντρυφήσει στα μυστικά όχι μόνο της εκπαίδευσης αλλά και της επιστημονικής επιλογής των φανταστικών μαχητών του γκριχελιστάν. Η ταύτιση του δεύτερου σταδίου του καθρέφτη με το κομωδίνο σε συνδυασμό με το ζοφερό απόστημα του βλαχοραγιαδισμού δημιουργεί πλήθος μοχθηρών, ακανόνιστων μορφών στο νου των υποψηφίων.
Το τρικαλινό όργωμα του πνεύματος του σόνα τον γιατρεύουν από την προσωρινή τριγωνική αφασία. Τα πρώτα δείγματα ομιλίας εμφανίζονται δημιουργώντας άνανθρα ένα ανδρώπινο στόμα στην άμορφη σο-μάζα του τίμιου αγονηστή. Ο αγών κι η αγωνία, η γωνία, το αγνό και τ΄άγονο, η αγνωσία κι ο αλχημικός μυστικισμός δίνουν καρμικές διαστάσεις στο κορμί του σόνα. Φωτιά και σίδερο, μεταλλικά έντομα και σάρκινα φίκια αναδύονται ως άλλοι ψευδόπορδες μυρίζοντας θειάφι και νεκρό σπέρμα.
Η πρωκτογεννητική ομιλία του σόνα απειλεί να παρασύρει λόχους, τάγματα και ασφαλίτες την ίδια στιγμή που οι εχθροί ξεγλιστρούν έρποντας ανάμεσα στα καλολαδωμένα με γλίτσα γρανάζια της στρατιωτικής μηχανής που χάνει ελλάδια.
Θα κατορθώσει ο σόνας να διασχίσει τις οπές των φαύλων κύκλων και να σταθεί όρθιος απέναντι στα τριγώνια της λαίλαπας που λαλούν αναιδέστατα;
Θα μπορέσει να συνεχίσει το οδυπορικό του προς την Ιθάκη, με το γνωστό του υφάκι;
Γιατί άραγε έφυγε; Που πηγαίνει; Θα προλάβει να φτάσει; Πότε φεύγει το πλοίο; Θα ακουστεί το γάβγισμα του γέρικου σκυλιού ή θα τον φάνε τα γεράκια, σαν άλλο Προμηθέα, αυτό τον κρεάτινο βράχο που νόμιζε ότι είναι άνθρωπος;

1 σχόλιο:

  1. Χτυπά και ξαναχτυπά

    Ο Προμηθέας

    Έφερε τη φωτιά στο δύσμορφο θεό
    Για να σφυρηλατήσει
    Ένα χρυσό στεφάνι
    Είπαν ότι ήταν του Φιλίππου
    Αλλά ο Φίλιππος δεν έχει ακόμα γεννηθεί

    Στον ποταμό
    Επιπλέουν τα κομματάκια
    Του Όσιρι
    Του Διονύσου
    Ή του Σόνα

    Δεν ξέρω τί λέτε στα μέρη σας
    Άλλα η επιδημία
    Που αφανίζει τραγικά τις γαζέλλες
    Δεν θα περάσει
    Εάν κάποια παραμάνα
    Δεν το σκάσει από το μύθο
    Για να περισυλλέξει
    Τα μετάλλινα έντομα
    Τα σάρκινα φύκια
    Τον ανθρώπινο βράχο
    Και τα διασκορπισμένα κομματάκια
    Των τριών θυμάτων

    Και αίφνης η Νέφθις
    Θα φυσήξει στα ανακατασκευασμένα
    Κορμιά
    Δίνοντάς τους ζωή
    Και μία νέα υπόσταση
    Ακόμα πιο χθόνια
    Και μυστικιστική

    Τα κύματα της παλίρροιας
    Βουλιάζουν όλα τα ποδήλατα
    Και τώρα
    Ο κόσμος κατοικείται ξανά από
    Κροκόδειλους

    Aegyptus capta!

    ΑπάντησηΔιαγραφή